Kruistocht in spijkerbroek
Wie heeft het boek niet gelezen toen hij jonger was [of zelfs toen hij niet meer zo jong was]. Ik wel, en ik liep al aardig tegen de twintig toen ik het voor het eerst las. Het is een dik boek en dat is waar ik van houd. Een dik boek heeft veel woorden en dus veel verhaal.
Wat ik niet wist, en pas vandaag achter kwam, is dat het boek verfilmd wordt op dit moment. Het wordt een engelstalige productie met een Nederlandse regisseur: Ben Sombogaart, u weet wel, van Het Zakmes en van De Tweeling. En ??n van mijn favoriete Engelse actrices speelt een rol, Emily Watson, die in Breaking the waves zo'n grote indruk op me maakte.
Deze week was de crew in Haarlem [vandaar dat ik er achter kwam] en filmde in het Teylermuseum.
De film staat gepland voor november van dit jaar en ik weet iemand die hem zeker wil zien.
Buitenland
Zondag. Het is mooi weer en je besluit om een stukkie te gaan rijden.
"Zeg schat, waar gaan we heen?".
"Geen idee".
Voor je het weet zit je in het buitenland.
NS
Ze zouden om 19.15 uur op station Zwolle aankomen .... en ze kwamen ook om 19.15 uur op station Zwolle aan.
Maar dat de NS daar niet zeker van kon zijn [treinen op tijd laten rijden!] blijkt wel uit de maatregelen die ze troffen.
De NS heeft er alles aangedaan de trein op tijd te laten arriveren. Er is op het hoogste niveau overleg gevoerd met de landen waar de trein doorheen rijdt. In Nederland zijn, voor het geval van calamiteiten, alternatieve routes uitgestippeld om de trein in elk geval stipt op tijd in Zwolle te laten arriveren. [nu.nl]
en deze
Op strategische punten stonden treinen klaar om in geval van problemen de reis te kunnen vervolgen. Ook werd er een extra TGV achter de hand gehouden. [nos.nl]
Tessa was jarig vandaag
Mijn nichtje werd vandaag 9 jaar. Als je haar op de foto wilt zetten moet je dat heel stiekem doen, wanneer ze het in de gaten krijgt gaat ze altijd gekke bekken trekken.
Tessa wilde een horloge voor haar verjaardag. Maar het moest wel een stoere zijn, niet zo'n meisjesachtig klokje. Want Tessa is stoer, ze wint prijzen met judo. 'Het zijn wel allemaal tweede prijzen', zegt ze.
Maar dat geeft niet. Ooit zal ze goud winnen!
En ik speelde even met geleende lenzen. En zo kreeg ik de hele familie er in ene keer op.
Uitwaaien
Onverwacht werd het een weekendje Haarlem. Sja, je hebt niet altijd alles in de hand, vooral mijn auto niet.
Dus kwam Struikel naar de kust en dat betekende dat we tijd hadden voor strand, zee, meeuwen en natuurlijk een visje aan de kar.
Onrust
Ik heb er al eens over geblogd: mijn oudste vriendinnetje en haar man maken een reis van een half jaar met hun camper naar verre, verre streken.
Ik heb mooie foto's en verhalen gezien en gelezen uit Nepal, India en nu zitten ze in Pakistan. Niet zo'n erg rustig reisland op dit moment.
Van de week kwam er al een mailtje van hen, duidelijk bedoeld om de familie en vrienden gerust te stellen.
Vandaag kwam er weer zo'n mailtje:
"Hier in Islamabad is het ook erg onrustig.
Elke dag zijn er provocerende demonstratie's met veel geweld.
Tot nu toe laten ze ons met rust.
Op de camping worden we goed bewaakt door een 20-tal militairen.
We hebben ondertussen een transit visum van 7 dagen voor Iran.
Met vertrekken wachten we nog even tot de rust weer wat is weder gekeerd.
Maak je niet ongerust, we passen goed op en nemen geen onnodige risico's."
Toch maakt die laatste zin niet alles rustig in mij!
Nieuws
Het gebeurde vanochtend een paar honderd meter hiervandaan. Direct omwonende schijnen schoten gehoord te hebben. Ik niet. Ik werd wel wakker om 8.00 uur terwijl ik tot 10.00 uur mocht slapen van mezelf. Maar niet van schoten, en ook niet van sirenes.
Artikeltje!
Pas
Ik heb een pinpas, een creditcard, een bibliotheekpas, een bonuskaart, een airmilespas, een anwbpas, een zorgpas, een videotheekpas, een freebeespas, een zorgverzekeringspas, een provincienoordhollandgebouwentoegangspas. En sinds deze week heb ik ook een Huisvuilpas.
Ja, u hoort het goed!
Een Huisvuilpas om mijn persoonlijke huisvuilzakken in de nieuwe ondergrondse afvalcontainer te kunnen gooien.
Druilerige zondagmiddag
Maar met een gouden glans. Want televisie kijken kun je ook op een computer en zo kon ik tussen het fotograferen van katten en eieren door een fantastisch spannende schaatswedstrijd bekijken.
Gek
Gistermiddag zag ik dit en gisteravond las ik dit.
Zijn we nu helemaal gek geworden?
Theater
De openingsceremonie is zojuist beëindigd. Niet dat ik de hele tijd gekeken heb, ik ben er af en toe even langsgezapped tijdens verveelde reclameonderbrekingen.
Toch houd ik wel van dat grootse, dat theatrale, dat majestueuze dat een olympische ceremonie geeft. Beetje melodramatiek is mij niet vreemd.
En de Italianen ook niet, is gebleken. Ze brouwden een mooi spektakel.
Acht bijzondere vrouwen droegen de olympische vlag het stadion binnen. Indrukwekkend!
En daarna moest ik een beetje lachen: 8 mannekes met soldateske bewegingen namen het doek over. Zij moesten in de maat paraderend verder een trapje op. Meneer rechtsvoor kijkt schielijk opzij naar meneer linksvoor om in de pas te komen. Maar ach, dat lukt niet. In ieder geval, niet ook met een gelijke kant opzwaaiende buitenarm. Dus arme meneer rechtsvoor is de enige die zijn arm naar voren zwaait terwijl de andere 7 armen naar achteren zwaaien. Heerlijke tv!
En daarna de dansende acrobaten aan touwen tegen een net, van boven naar beneden, naar links en naar rechts, op en neer, draaiend om hun verschillende lichaamsassen. Wat lijkt me dat een heerlijk gevoel, alsof je kunt vliegen!
En dan aan het eind vormen ze een duif [want echte duiven kúnnen niet meer!].
Ach, ik vond het mooi man!
Taal
Ik ben van taal. Niet van het boeken schrijven, of van de dagelijkse spitsvondige column, daar zijn anderen voor. Dat ligt niet in mijn bereik.
Maar ik ben wel van het juiste gebruik van taal. Tenminste, dat probeer ik. 6 jaar VWO en 3 jaar PA laten tenslotte hun sporen achter.
Ik moet dan ook glimlachen als ik, het was op het werk, jonge dingen hoor praten in een jargon waarmee ze intelligent en bij-de-tijd willen overkomen. Duidelijk wat té bij-de-tijd. Gevalletje 'klok' en 'klepel'.
"... tja ... dat is zo'n beetje hun hardcore business ..."
Saai
Je moet toch wat op zo'n saaie grijze miezerige zondagmiddag. Sommigen hadden daar meer plezier in dan anderen.
E
Ik moet het even kwijt ....
Nog anderhalve maand, dan kunnen we het weer bekijken!
Rijgen
De weken rijgen zich aaneen als een snoer met een zich herhalende rij kralen. Werken, 4 dagen lang en 's avonds uitgeteld op de bank, de vrijdagse vrije dag voor het huishouden en het weekend naar vriendlief in Soest.
Goh, dit was alweer de vierde week na mijn eindeloos lijkende kerstvakantie. De werkdagen vliegen voorbij en dat is een goed teken: tot nu toe geven de drie projecten voldoende werk zonder dat ik het gevoel heb dat er dingen blijven liggen. Aan de andere kant is er nog geen klusje voorbij gekomen waar ik echt een kick van kreeg: de uitdaging van de functiebeschrijving én de 'strenge' selectie tijdens de reorganisatie beloofden heel wat, maar dat is nog niet echt bewaarheid.
Dus: ik heb vandaag thuis een nieuwe wc-bril op de plee gemonteerd. Dát is pas een uitdaging!
