Goed uiteinde
"Jaaroverzicht" van Christine en Bob.
Blijdorp
Het jaar had nog maar twee dagen waarop de met airmiles gespaarde kaartjes verzilverd konden worden: de 29e of de 30e. En aangezien de weersvoorspellingen voor de 30e [vandaag dus] nog ongunstiger waren dan die van gisteren, werd het dus de 29e.
En het viel reuze mee. Dat weer bedoel ik.
Wat sneeuwbuien onderweg maar toch ook af en toe een zonnetje. Wel koud. Brrrr.... Maar dat gaf Struikel mooi de gelegenheid om zijn nieuwe jas uit te proberen.
En hij was helemaal verbaasd dat er jassen bestaan die wind en kou tegenhouden. [Ik heb hem namelijk nog nooit gezien met een jas die dichtgeritst was].
Een dierentuin in de winter is wel een beetje kaal, maar dat heeft ook wel wat. Het was trouwens veel en veel drukker dan wij verwacht hadden. Er waren denk ik meer mensen die hun airmiles voor het einde van het jaar moesten gebruiken.
Shoppen
Het spande er vandaag om: ik lag lang op kop. Maar vlak voordat we de parkeergarage indoken heeft Struikel me ingehaald: hij moest toch nog even snel een nieuwe jas kopen!
Geld
Met de volgevreten kerstbuikjes moesten er vandaag wat dingen geregeld worden. Buiten dus, brrr ... koud!
Aan het eind van de middag keek in mijn portomonnee en was ? 65 armer. Ik wist toch niet meer waaraan ik dat allemaal had uitgegeven.
Mijn secundaire geheugen [Stuikel dus] hielp me even herinneren.
O ja .... het klopte toch wel.
E?n troost: hij had meer uitgegeven!
Vrolijk Kerstfeest
Rage
Vanavond trad het kind na lange tijd weer eens op. Hij mocht het grote podium van het Patronaat beklimmen. Dit keer met een Rage Against The Machine Tribute. [Voor degenen die dat niet kennen: het is vooral heel luide muziek!]. Er was veel geoefend de laatste weken en ik had beloofd te komen, onder meer om foto's te maken. Dat ze pas om 00.00 uur zouden spelen moest ik maar op de koop toenemen. Het gaf me in ieder geval de gelegenheid om eerst de verjaardag van ex-2 te bezoeken.
Gelukkig was ik niet de enige 'oudere' op dit feest, want de moeder van Axel [de bassist] had haar zoon ook al lang niet zien spelen. Toen de jongens nog vast samen in Freeloader speelden, waren w?j in ieder geval 9 van de 10 keer aanwezig.
Ik heb een heleboel foto's genomen, maar ze zijn bijna allemaal bewogen.
Dat is ook niet te verwonderen gezien de arbeidsomstandigheden van deze fotografe: de mannen staan nooit stil, vooral Marco de zanger is alweer uit beeld voordat je af kunt drukken. Daarbij komt ook nog dat het publiek vooraan op een bepaalde manier hun plezier wil uiten: ze rennen heen en weer en botsen dan heel hard tegen elkaar op, een soort levende botsautootjes. En ook moet je je [dure] camera beschermen tegen ronddwarrelend bier.
Dus eigenlijk valt het nog wel mee dat ik 12 foto's heb uitgezocht die het tonen een beetje waard zijn.
[En toch heb ik het leuk gehad hoor!]
> klik op de foto voor een slideshow
Texel
Deze week zitten wij niet op kantoor [in verband met verhuizingen de laatste twee weken van dit jaar verboden terrein]. Maar zijn wel beschikbaar en bereikbaar.
In dat kader ging ik vandaag op stap met twee collega's, naar Texel. Zij 'zijn' van de Flora en de Fauna in de provincie Noord-Holland, de een doet beleid en de ander verleent [en adviseert] vergunningen. Bovendien zijn het beiden fanatieke [en deskundige] vogelaars. Interessant gezelschap dus. Zij gebruiken deze weken om veldwerk te doen waar ze anders niet aan toe komen.
Omdat ik de afgelopen jaren voor de een het secretariaat deed van zijn Provinciaal Overleg Faunabeleid vond ik het een goede gelegenheid om de 'praktijk' ook eens te gaan zien. En dat de reis vandaag naar Texel ging was natuurlijk helemaal kaassie!
Het was gelukkig droog vandaag. Maar voor de foto's jammer dat het zonnetje niet wilde meewerken!
Wie schrijft die blijft
Nog eentje
Wat doe ik mezelf aan? Heb ik binnen een paar dagen nog zo'n piepklein apparaatje waarvan ik, dit keer 113 pagina's, gebruiksaanwijzing moet gaan lezen.
Ik had nooit gedacht dat hij er voor de Kerst nog zou zijn: ruim anderhalve maand geleden besteld en een leverancier die maar niet wilde afkomen met dit nieuwe model.
Tekenen van Kerst
Ja, dit is mijn 'kerststal'. Gemaakt door een keramiste, de vrouw van een collega van mij.
Dringen
Struikel schreef het al. Daar kwam ook nog bij dat we allebei een beetje aan het kwakkelen waren, dus een topfotodag was het zeker niet.
Maar we hebben goede hoop voor de Kerstvakantie die zaterdag begint!
RTFM
Dat roept Struikel altijd als hij ergens een stomme vraag leest of hoort over de techniek van het een of andere apparaat.
Ik krijg eergisteren op mijn werk een apparaatje in mijn handen geduwd van amper 10 cm groot.
De enige bedoeling van dit apparaat is dat je ermee kan bellen en gebeld kan worden.
Waarom moet ik dan in vredesnaam een gebruiksaanwijzing van 105 pagina's doorworstelen om dat voor elkaar te krijgen!!
Feest van het licht
Hoewel het koud was vandaag, heb ik nog steeds geen wintergevoel in mijn lijf. Voor mij is het echt nog herfst.
Toch staat de kerstboom [sinds vanavond - nog zonder ballen maar w?l met lampjes]. Want iedereen doet dat toch nu al?
Dozen en gedag zeggen
Deze dag, of eigenlijk deze hele week al, staat in het teken van inpakken en gedagzeggen. De provincie gaat twee weken min of meer dicht om te verbouwen en alle medewerkers [die mogen blijven] te verhuizen.
Mijn spulletjes in dozen, mijn computer en toebehoren zijn gestickerd. Die hoop ik op 9 januari op het Houtplein terug te vinden. Tegelijkertijd moet ik het bedrijfsbureau Laag Holland verhuizen want vanaf 1 januari 2006 zitten zij in Purmerend. Dat waren nog eens twintig dozen en aanverwante artikelen.
Dat betekent vandaag dus afscheid van Laag Holland. Afscheid van communicatiecollega Monique die zichzelf na 1 januari nog voor een tijdje aan Laag Holland verhuurt maar dus in Purmerend zit. Hetzelfde geldt voor projectleider Geert, die wel nog even door moet gaan met projectleiden van ons nationale landschap. En Marijn, die per 1 januari een andere baan heeft. Gerrit, die door de reorganisatie gedwongen vervroegd van zijn FPU gaat 'genieten'. Afscheid van de villa, al vind ik dat het minst erge. En dan die mailtjes die met regelmaat langskomen: allemaal collega's die na 1 januari boventallig gaan zitten zijn. Het is nog steeds best wel dramatisch.
Dat ik niet met Laag Holland mee ga is mijn eigen keuze. Daar hoeft niemand medelijden voor te voelen. Ze hebben wel aan me getrokken hoor maar ik had geen behoefte aan twee uur forensen per dag.
Ik ga in 2006 dus echt aan iets nieuws beginnen. Wat? Dat weet ik nog niet precies. Dat is ook een gevolg van deze reorganisatie. Veel blijft heel lang onzeker en je flexibiliteit wordt zeer op de proef gesteld. Ik laat me maar een beetje meevoeren in de deining, je kunt er verder weinig aan doen.
Maar wat ik wel heb, dat dan weer wel, is een nieuw mobieltje. Van de zaak!
Ik weet dan wel niet wat ik 9 januari ga doen, maar ik ben in ieder geval wel bereikbaar.
Lieske
Mijn moeder kwam uit een gezin met 11 kinderen. Zij was de 'oudste' van de 'jongsten': Anne, Mia en Trees kwamen nog onder haar.
Deze middag hoorde ik dat ze vaak hetzelfde gekleed gingen: jurkjes, truitjes, rokjes.
Vandaag namen we afscheid van haar jongste zus, het zorgenkindje, het speciale gevalletje. Van de 11 zijn er nu nog maar twee over: Riek, de oudste en Anne, de drie na jongste. Er blijven er weinig over die mijn moeder kenden toen ze nog een klein Lieske was.
In het fotoboek van mijn tante vonden we de foto's, van de 'kleintjes' in hun identieke jurkjes.
Provincie
Het was vandaag voor het eerst in mijn 19-jarige carri?re bij de provincie dat ik [een gedeelte van] een Statenvergadering bijwoonde.
En dat was omdat de Ondernemingsraad ons daartoe had opgeroepen vanwege het agendapunt dat over de personele consequenties van de reorganisatie ging. Samen met zo'n 150 collega's zaten we op de 'publieke tribune' [die geen tribune is, maar ja, dat is een detail].
Veel fiducie heb ik niet dat de Staten het proces bij zullen sturen, maar ??n ding weet ik zeker: Ik stem niet meer op GroenLinks en de SP heeft het hart op de juiste plaats in deze.
RTV Noord-Holland: Hoe collega Margreet haar laatste week begon! [Alleen als je Realplayer hebt!]
Haarlems Dagblad, 13 december 2005
Ja hoor!
Een nieuwe lens voor Struikel, een nieuwe camera voor mij: en dan heb je dit uitzicht!
Nieuws
Als je niet op je werk bent, moet je het nieuws uit de krant vernemen!
Warm afscheid
Gisteravond was het belangrijkste en leukste afscheidsetentje van deze maand: met de groep waarmee we het afgelopen jaar aan Laag Holland hebben gewerkt. Per 1 januari valt het team uit elkaar en bij zo'n moment moet je even stilstaan.
Ik heb mooie warme woorden over mezelf gehoord en daar heb ik me lekker even in gewenteld.
Nog 4 dagen werken en dan genieten van 3 weken vrijaf van de provincie.
Foto
Het is geen onwil hoor, meer onmacht: als ik 's ochtends de deur uit ga is het donker, grijs en nat. En als ik 's avonds thuis kom, is het gewoon stikdonker. Geen inspirerende situatie voor fotografie dus. Sorry Donder!
Daarom maar een binnen-test-foto van mijn zoon, als bewijs dat ik best wel met de camera bezig ben.
Overdag heb ik ook geen tijd, in tegenstelling tot anderen 
: er moet ingepakt, verhuisd, afscheid genomen, geborreld, gelunched, gedineerd en ook nog hard gewerkt worden.
Uitproberen
Nieuwe camera's moet je leren kennen. En aangezien het weer niet echt uitnodigde tot uitgebreide wandelingen in de natuur, moest het maar even binnen.
Sinterklaas
Sinterklaas is weer in het land, dat mag u niet ontgaan zijn. En hij kwam ook weer langs bij mij. Dalende benzineprijzen en een onverwachte belastingteruggaaf brachten mij totaal van mijn aproposdinges. De struikelende Sint pakte weer behoorlijk uit en stond bovendien ook nog grootmoedig twee van zijn eigen lenzen aan mij af.
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Maar ik ben er wel blij mee. Met dit kado.
PS: Sint Miep nog bedankt voor het schone bijbehorende gedicht!
Donderdagochtend
Werk
Ex-2 had trouwens gisteren zijn allerlaatste werkdag.
Het is namelijk een collega van mij en hij behoort tot de groep waarvoor geen plaats meer is in de nieuwe organisatie.
Omdat hij iets ouder is als ik, kan hij gebruik maken van een vervroegde uittredingsregeling. En zo kwam het dat hij gisteren al die dag had, waarvan hij verwacht had dat deze een aantal jaren later zou komen.
Vorige week had hij het allerlaatste evaluatiegesprek met zijn bureauhoofd. Wij worden beoordeeld op een aantal competenties. Hij scoorde een heleboel 'goedjes' en zelfs ??n 'zeer goed' en kreeg daarvoor een gratificatie.
En dat terwijl hij twee weken daarvoor een brief kreeg met de mededeling dat zijn compententies niet voldeden aan de eisen die er aan medewerkers in de 'nieuwe' organisatie worden gesteld.
Snapt u het nog?
Cashen
Gisteren heb ik een verjaardagskadootje gecasht.
Mijn ex-2 had mij een kaartje voor een concert van De Dijk gegeven en dat vond gisteravond plaats in het Patronaat. Voorwaarde was wel dat we met zijn twe?en gingen.
Geen probleem.
Het was fantastisch. Ik had de band nog nooit live gezien maar het was echt een feest!
