Aan de kust
Mijn fantasierijke communicatiecollega wilde van mij graag het nummer Aan de kust van Bl?f hebben.
Dat zal ze weten! Ik heb 13 verschillende versies kunnen vinden in mijn verzameling.
Trouwens, morgen weer!
Speelgoed
Spelen met bloemetjes en een vergrootglas!
Wandelingetje
Mooi weertje vandaag. En als je op een flat woont -zoals wij beiden doen- ga je er op uit.
De Posbank heette het avontuur vandaag. Een natuurgebied van mijn collega's van Natuurmonumenten.
Aanwinst
Met die camera van mij hoef ik me niet scheel te kopen aan lenzen. Gelukkig. Want daartoe zouden mijn financi?n niet toereikend genoeg zijn.
Maar van het vakantiegeld heb ik toch een frutseltje gekocht: een adapter waarmee ik een diopter op kan schroeven [of eventueel een polarisatiefilter, als ik dat al zou willen].
Nou, hij is gearriveerd van 'overseas' en de diopter heb ik sinds vanmiddag ook.
"Het lijkt wel meer op een echte camera", zegt Struikel zojuist. Sja ....
Ik moest er ook meteen een groter fototasje bijkopen!
Site
Mededeling: foutjes op www.laagholland.nl kun je melden bij webmaster@laagholland.nl. Dan zie ik het maandag wel!
Niet werken
Werken
Het gaat wel hoor, werken als het zo warm is. Je moet de innerlijke drang tot productie alleen een beetje aanpassen aan de externe drukkende warmte.
Zaterdag gaat de website van ons project officieel online en dat vergt in die laatste week natuurlijk een hoop van de makers, de bouwers, de tekstschrijvers, de gebruikers, de toekomstige webmaster en de controleurs. Die laatste drie, dat ben ik.
Inmiddels ken ik iedere page van binnen en van buiten en toch verwed ik mijn weekend erom dat er nog steeds 'foutjes' in zitten. Maar deze week hebben zij en ik er alles aan gedaan om het voor elkaar te krijgen. Dat waren heel wat mailtjes, versies van een to-do-lijst, telefoontjes, leessessies en zo meer.
Zelfs zojuist, nu mijn weekend al officieel vier uur begonnen is, vond ik nog een verkeerde datum en mailde die nog even richting Amsterdam.
Maar ik denk dat ik me nu ga gedragen als de man op het dak aan de overkant: ik zet mij in ruststand en ga de wereld overzien!
Woensdagavond
Zonnerood
Vreemd
Ik fiets naar huis.
Het is toch zo'n 30 graden, zelfs hier in Haarlem.
Op de brug komt een jonge knul van een jaar of 18 me tegemoet fietsen.
Zie ik het goed?
Hij heeft een jack met lange mouwen aan. En hij heeft niet vergeten zijn rits ook nog hoog op te trekken.
Zou hij de raad van zijn moeder ["Kleed je goed aan, jongen!"] ook vandaag plichtsgetrouw opgevolgd hebben?
Tot besluit
Op de borden langs de snel weg staat de nieuwe BOB-campagne: Barbecue Biertje Bob. En dat was precies mijn weekend: vrijdag de barbecue en het biertje en zaterdag en zondag Bob.
En niet te vergeten het prachtige weer!
Welterusten voor nu. Ik ga vanavond samen slapen met het maantje.
Audiovervuiling
Ik stop voor het stoplicht. Naast me hoor ik luide, een soort country-achtige, muziek. Het is warm dus alle autoraampjes staan open.
Ik kijk opzij en zie een oude grijze dame achter het stuur heftig in haar handen klappen op de maat van de muziek. Ze zingt er ook nog bij.
Die combinatie heeft een vervreemdend effect op mij.
Haar wachtrij is wat sneller dan de mijne. Als ze uit het zicht verdwijnt zie ik een grote sticker achter op de kofferbak.
'Hank Williams' staat er op.
Opgepoetst
Man, dat was leuk! De zon liet het behoorlijk afweten maar ondanks dat heb ik rode wangetjes.
En verleren, dat doe je het niet.
Het weer en ...
Het ziet er aardig uit, die verwachting voor morgen. En dat is maar goed ook want ik ga mijn sailing-skills weer eens oppoetsen.
De personeelsvereniging van de baas [ik weet het, het klinkt wat duf personeelsvereniging, maar ze organiseren echt hele leuke dingen] houdt haar jaarlijkse zeilregatta en ik heb laatst besloten dat ik me maar eens in moest schrijven. Dus morgen stap ik met drie -onbekende- collega's in een bootje en hoop dat ik morgenavond weer droog en heelhuids thuis kom.
In mijn vorige leven, met ex-2, heb ik zeilen geleerd. Eerst in een open boot en later kochten we een 28-voeter waar we weekenden en vakanties mee doorbrachten [bijvoorbeeld in Zeeland ].
Mijn vorige leven met ex-2 heeft niet eeuwig geduurd, maar ik heb er hele leuke passies aan overgehouden. Zeilen is daar een van. En jammergenoeg heb ik dat sedert de scheiding niet meer gedaan. Vandaar dat 'oppoetsen' morgen. Ik hoop dat mijn bootgenoten daar ook begrip voor hebben.
Ontmoeting
Vandaag had ik een -angstvallig stilgehouden en goed geheimgebleven- ontmoeting met twee beroemde loggers uit het noorden van ons land. Ze staan ook wel bekend onder hun nicknames De Toffe Peer en Mevrouw Donder. Ik had er wel een beetje angst voor, voor deze ontmoeting, want sja ... in het gezelschap van BN'ers [Befaamde Noorderlingen] word ik altijd een beetje zenuwachtig.
Gelukkig -dat kan ik zeggen nu ik weer heelhuids thuis ben- zijn ze heel gewoon gebleven. Er viel zelfs een gesprek te voeren over alledaagse dingen, jeweetwel, de dingen die ons zoal bezighouden in het leven: werk, relaties, kinderen, vakanties, schrijven, fotograferen .....
Toffe lui, die twee!
Dondersteen, de vrouwelijke helft van dit duo, heeft moeite met kiezen. Het hoofdgerecht las ze zo van het bord. Geen enkel probleem. Maar toen de toetjeskaart kwam werd het ineens wat moeilijker voor haar.
'Sticky Toffee cake' dat moest het worden. Of neen, ijs is toch ook wel heel erg lekker. Hoe zat dat nou ook alweer met die bolletjes en die smaken? Oh, daar staat ook nog 'Home made perzik kwarktaart', dat lijkt me wel wat. Dat neem ik!
De serveerster komt met het opschrijfboekje en Peer bestelt drie bolletjes ijs van verschillende smaken. En zij? "Sticky Toffee cake"!
Wat doen die mannen daar toch?
Zelf maken
Tussen schemer en avond
Gisteren lag hij in de bus. Alles klopt aan dat ding. En ik ben blij dat ik er bij was.
www.bl?f.nl
De rivier
Toen ik -heel lang geleden- op de pedagogische academie zat, vond ik kinderliteratuur een van de leukste vakken. Het was studie-technisch gezien geoorloofd om je met kinderboeken bezig te houden en dat deed ik dan ook graag.
Mijn zoon is jammergenoeg niet zo'n boekenliefhebber als ik zelf, dus met de jaren is mijn weet van hetgeen er op dat vlak speelt wat naar de achtergrond geschoven.
En soms, ja soms, dan komt er iets langs waardoor je weer even naar die oude liefhebberij getrokken wordt.
Bies van Ede is een Haarlemse kinderboekenschrijver en zijn verhalen spelen zich dan ook meestal in Haarlem [of de Haarlemse geschiedenis] af. Ondanks dat de doelgroep 10 jaar en ouder is, heb ik het boek in ??n adem uitgelezen. Ook natuurlijk omdat ik Haarlem ken en het verhaal beeldend in mijn hoofd zich af zie spelen.
Ik vraag me ook af hoe een 10-11 jarige dit verhaal leest, omdat het bepaalde gedachtengangen heeft die heel niet makkelijk zijn. Ik zal mijn zus eens vragen of haar 11-jarige zoon het wil lezen.
De score
Mijn vader kwam net even langs om wat op te halen. Dat levert altijd een hoop familie- en kennissennieuws op. Meestal zijn dat ziektegevallen, maar soms wil daar ook nog wel eens iets leuks tussen zitten.
De opbrengst van vandaag:
* een neef met een lichte hersenbloeding [gelukkig lijkt het mee te vallen]
* een nichtje dat nieuwe kniebanden heeft gekregen
* een tante met darmklachten
* een tante met ademhalingsmoeilijkheden
* een zusje dat nog steeds in de ziektewet zit
* een trouwerij van ??n van zijn vrienden
* dat hij zelf maandag op vakantie gaat
Pffff .... zou ik eens wat vaker daarheen moeten? Dan is de lijst niet zo lang iedere keer ....
Iemand?
Vanochtend had ik me verslapen. Dat kwam niet zo goed uit want ik moest ergens zijn voor een vergadering. Het vergadertijdstip heb ik wel gehaald uiteindelijk. Alleen was ik er niet zodanig vroeg dat ik ook de beamer en de laptop kon installeren. Gelukkig heb ik een aardige baas die ik mobiel belde en die zou de techniek van me overnemen. Daar is hij trouwens veel beter in dan ik, dus dat kwam goed uit.
OK. Dit was een lange inleiding tot het onderwerp.
Omdat ik laat was ging ik dus per auto. En die auto bracht ik na de vergadering weer naar huis [geen parkeerkaart voor het werk] om voor een fiets in te ruilen. Daardoor kon ik meteen thuis even een hapje eten en de brievenbus legen.
En daar lag ie. De cd. Zie plaatje.
Ik weet alleen nog steeds niet hoe hij klinkt.
Hij is zodanig beveiligd dat ik hem niet zomaar op de computer kan afspelen. Op het werk niet omdat ik daar geen installatierechten heb en thuis niet omdat ik al die extra troep niet op mijn pc wil hebben. De beveiliging maakt ook dat ik hem niet zomaar kan rippen voor mijn mp3-speler.
Heeft iemand hem al gehoord?
Koe
Mijn griezelig fantasierijke collega van de communicatie heeft bedacht dat het wel leuk zou zijn om rond de lancering van de website [op 25 juni] de openingspagina op te fleuren met een bewegende koe die ook echte loeigeluiden maakt.
Ze is zelfs bereid om maandag met mij mee naar huis te gaan en hier in de microfoon bij mijn computer haar versie van een koe op te nemen.
Wat het uiteindelijk wordt weet ik nog niet, maar ik zoek in ieder geval ook op internet naar moohoo.wavjes!
De paa-haa-den op ....
Hij is weer begonnen vanavond bij ons, de Avondvierdaagse!
Dresscode
De collega met wie ik zaterdag samen in de stand stond had speciaal voor mij dit t-shirt aangetrokken!
Nieuw speeltje
Vandaag op het werk
Soms, dan moet ik wel eens op zaterdagochtend werken. Da's echt een straf. Want dan moet ik het gebied in, de buitenlucht in, mensen ontmoeten.
Net als vorig jaar stonden we ook nu weer op de Boerderijfair. En ook dit jaar werd die weer op de Stadshoeve gehouden.
We geven wat informatie weg. En er zijn ook veel streekproducten te koop. Zo eten Struikel en ik vanavond [of morgenochtend, dat zien we wel] lekker aardbeien uit de Beemster.
Voor dat ik het wist was mijn werkdag om 13.00 uur al weer voorbij!
Boeren
De man op de foto is Piet. Hij is agrari?r en gaat de koeien melken. Dat hij daarvoor een boot nodig heeft is omdat Piet en Carolien een melkveehouderij met grond in het Wormer- en Jisperveld hebben. Dat betekent dat hij zijn koeien alleen maar per boot kan bereiken. Daarom heet het ook een 'vaarbedrijf' bij ons.
Het veld is een uniek onderdeel van het open cultuurlandschap van de veenweiden in Laag Holland. Ook broeden er veel weidevogels.
Dat het landschap open kan blijven is mede dankzij boeren als Piet; zijn koeien zorgen ervoor dat de weiden begraasd blijven, het land niet verruigt en uiteindelijk moerasbos wordt. Waar dus geen weidevogel meer een plaatsje vindt.
Het beheer is intensief en duur en dat maakt dat veel agari?rs er mee op houden of geen bedrijfsopvolger vinden.
OK. Dit was even een lesje van juffrouw crash [mijn didaktische achtergrond komt af en toe even naar boven] omdat mensen mij wel eens vragen: "Goh, wat doen jullie nou zo'n hele dag bij Laag Holland"? 
Natst
Ik bedoel, ik was w?l gewaarschuwd.
Maar ja: "Even snel boodschappen doen" en "Ben met een paar minuten weer terug!".
Ik geloof dat ik niet natter was toen ik thuis kwam dan wanneer ik met mijn kleren aan onder de douche was gaan staan.
Uitje
Ik had een bijzonder leuke dag vandaag. Dus daar wil ik wel wat over kwijt.
We gingen vanmiddag op stap met alle collega's die voor Laag Holland werken. Toch gauw een man of 20.
Het weer liet ons een beetje in de steek bij het eerste gedeelte van het uitje: kano?n in het Wormer- en Jisperveld. Er stond een straf windje en ik voel momenteel al iedere spier op mijn rug en mijn schouders. Gelukkig werd het niet echt verziekt door een regenbui. Anders was ik nu aan het mopperen geweest.
Ik zat met onze twee jonge stagiaire-dames in een Canadese kano. Bij het vertrek vroeg Carolien [de kanoverhuurster, tevens lid van onze Stuurgroep] of we wel droge kleren bij ons hadden. We hebben daarna niet echt rustig meer in de kano gezeten, zo bang waren we dat we om zouden gaan.
Daarna gingen we uit eten. Nah ja, dineren was het eigenlijk.
Ik had wel eens gehoord van restaurants waar je 'tongstrelende smaaksensaties' kon ondergaan.
Ik weet nu wat dat is. Man, wat heb ik genoten! Ik heb het niet echt bijgehouden, maar ik geloof dat er wel 7 gangen voorbij gingen. En ieder bord had weer een verrassing voor ons. Brandnetelsorbet? Geconfijt tomaatje? Basilicumijs? Aardbeiensoep?
Aanrader dus: Ristorante Mario Uva in Neck. Mario heeft 1 Michelinster, vandaar.
Inspiratieloos
Jullie zullen het vast wel gemerkt hebben: het loopt even niet met het schrijven.
Niet dat ik niet genoeg beleef, of leuke dingen doe, of het druk heb met mijn werk: alles kan ik echt wel met JA beantwoorden.
Maar ik heb zo het gevoel dat ik in herhalingen val: zaterdagochtend mag ik voor mijn werk in een stand staan - maar daar schreef ik vorig jaar ook al over. Mijn vriendin gaat volgende week op vakantie en dan 'leent' ze mij haar kaart voor de zonnebank, zodat ik een tintje kan halen. En dat deed ze vorig jaar ook. Over een paar weken heb ik mijn voortgangsgesprek op het werk. Ja, je raadt het al, dat had ik vorig jaar ook al!
Misschien beleeft de lezer het anders [die onthoudt waarschijnlijk niet alles wat hij dagelijks weblog-consumeert] maar ik vind het niet echt spannend.
Ik weet nog dat ik begon met het lezen van weblogs. Poulus was daarvan de eerste. Hij ging iedere dag [nah ja, bijna iedere dag] op stap met de kikkers en maakte daar foto's van. Echt, onwijs leuk. Maar ik denk dat hij zelf op een gegeven moment schoon genoeg had van dat gesjouw met die groene vrienden. Terwijl ik ze wel een beetje mis
Digitale tv
Ik heb er al eens eerder naar zitten kijken, digitale tv van KPN. De abonnementskosten zijn veel lager dan mijn kabelaansluiting bij UPC. Bovendien hebben ze tot 30 juni weer een aanbieding. Zal ik? Of niet?
Wie heeft er ervaring?
